Sightseeing in Riyadh

Hallo allemaal!
Allereerst sorry, het is alweer veel te lang geleden dat we iets op onze blog hebben geschreven. Zoals gezegd, druk druk druk!
Maar goed nieuws, het eerste semester is voorbij en dus heeft Anne tijd om weer eens een update te schrijven over ons Saudische leven.
Om de schade een beetje in te halen, ben ik gelijk maar aan 2 nieuwe blogjes begonnen. Een over het lesgeven, zodat jullie een idee krijgen waarmee ik het dan precies zo druk ben hier, en eentje over onze tripjes hier in Riyadh.

Die laatste eerst: Sightseeing in en om Riyadh

Vorige week was het hier vakantie en hadden we eindelijk tijd om uitstapjes te maken in Riyadh en te zien wat het leven hier (naast werk, ambassade feestjes en shopping malls) nog meer te bieden heeft.

Dag 1: Mee met de ‘hash’.
Voor wie het niet kent, een hash is een soort van ‘run’ door de natuur. Een soort hardloopgroep dus, behalve dat het in sommige opzichten meer weg heeft van een soort secret society met allerlei rituelen (hashing is een wereldwijd fenomeen en bestaat al sinds 1938, zie voor mee info: http://en.wikipedia.org/wiki/Hash_House_Harriers).
Om eerlijk te zijn, hier in Ryadh is het vooral een groep expats die ieder weekend gaan wandelen in de woestijn. De rituelen zijn er deels wel, het bier niet. En er is ook een groepje fanatieke renners, maar de grootste groep gaat gewoon 1-2 uurtjes op een relaxt tempo wat wandelen.
Zoals je op de foto’s kunt zien is het redelijk populair, vooral nu de temperaturen gezakt zijn en het overdag zeer aangenaam is buiten. Desalniettemin is het een selecte groep, want je kunt alleen mee als je via-via iemand kent die lid is en dus de route kent, en hoewel heel internationaal, is het een non-Saudi aangelegenheid ter bescherming van de deelnemers (en het voortbestaan van deze activiteit).

Het was erg leuk om Riyadh uit te rijden en te zien dat de stad eigenlijk op een soort plateau ligt. We moesten dus flink veel dalen. Verder veel rotsen en natuurlijk dadelpalmen. Uiteindelijk met de 4W drive van onze net ontmoette Syriër de woestijn in naar de ontmoetingsplek waar zeker 60 auto’s en minstens 2x zoveel mensen stonden. Zoals op de foto’s is te zien, was er eigenlijk verbazingwekkend weinig zand in dit deel, vooral rots en een soort lavagesteente (Kaspar was een week eerder ook mee geweest, toen wel zand en kamelen).
Na wat uitleg van de regels hebben we de ‘lange’ route van zo’n anderhalf uur gewandeld. Het terrein is redelijk pittig, maar voor een club die als doel “to promote physical fitness” heeft, had ik er wel iets meer van verwacht. Onze zeer gastvrije nieuwe Syrische vriend stond erop dat we na afloop met hem gingen barbecueën, sisha roken en al zijn eten opaten. We hadden zelf niet meer bij ons dan een pakje Oreo’s, dus we accepteerden zijn aanbod graag (niet dat ‘nee’ een optie was overigens ;-)).
Heerlijk om zonder abaya in de woestijn te zitten met fijne gesprekken, lekkere kippenpoten en sisha, met in de verte de ondergaande zon. Gaan we zeker vaker proberen te doen!

Dag 2: Deira Souq en Masmak Fortress
De dag erna zijn we wat bezienswaardigheden in Riyadh zelf gaan zoeken. Bewapend met de Lonely Planet vertrokken we rond 4 uur naar het centrum op zoek naar de Deira Souq en het Masmak Fortress.
De autorit erheen was al een avontuur op zich. Met Google maps erbij is de juiste weg vinden nog niet zo’n probleem, maar het verkeer in centrum Riyadh is zenuwslopend. Gelukkig laat Kas zich niet snel gek maken en we komen heel aan. Natuurlijk begon net de prayer time toen we arriveerden (je probeert er rekening mee te houden, maar we komen hier op de een of andere manier altijd net op de verkeerde tijden aan..). Dat betekent dat alle winkeltjes net dicht gaan en alle mannen massaal naar de moskee stromen. De vrouwen blijven achter, zitten op de grond en op bankjes in de Souq. We voelden ons wat ongemakkelijk, want we waren de enige niet-Saudies. Buiten voel ik me vreemd tussen de drommen mannen, terwijl Kas zich binnen tussen de vrouwen weer niet op z’n plek voelt. Dan dus maar een plekje opgezocht waar we rustig konden zitten. Gelukkig is er bij het fort een prachtig pleintje waar meer gezinnen zaten. Als de rust weder is gekeerd en alles weer open lijkt te gaan, gaan we het fort eens wat beter bekijken. Helaas blijkt de informatie in de Lonely Planet niet meer up-to-date en is het fort die dag alleen geopend voor mannen (alle openbare gebouwen hebben aparte ingangen en/of openingstijden voor singles (mannen) en families). Dan maar de souqs verkennen.

Er zijn op deze plek 3 souqs naast elkaar, een hele grote (overdekt en 2 verdiepingen), een kleinere buiten met gebruiksartikelen en een met iets meer ‘toeristische’ dingen als souvenirs, tapijten, etc.
Er zijn aparte afdelingen voor parfums en ‘oud’ (http://en.wikipedia.org/wiki/Agarwood), voor stoffen en abayas, voor meubels en voor tapijten. Ook is er een aparte ‘Gold Souq’.
We zijn vooral aan het slenteren en sighsee’en, wat hier natuurlijk redelijk raar is en ik kreeg het idee dat wij eigenlijk voornamelijk zelf de bezienswaardigheid waren. Na een uur hebben we de meeste winkeltjes minstens twee keer gezien, dus we kopen nog wat saffraan en besluiten te gaan eten.

Ook dat was weer een avontuur op zich. We wilden graag naar Nadj Village, een bekend restaurant hier met traditioneel Saudische sfeer en eten. Dus, eten op kleedjes op de grond, veel dadels en kameel. We hebben wat onbedoelde omwegen gemaakt, maar het is toch prayer time (alweer..), dus we hadden de tijd. We vinden uiteindelijk de juiste plek, wachten in de auto tot de prayer time voorbij is en dan gaat Kas even informeren of er plek is. Natuurlijk.. het zal eens niet.. ook hier vandaag geen ‘family day’ en geen aparte ‘family section’. Je voelt je bijna een paria als vrouw, waar mag ik wel naar binnen?
Gelukkig hebben ze nog een filiaal, wat op weg is naar ons huis en daar is wel een family section. We hebben niet gereserveerd, dus zijn de 6e wachtende in de rij. De doorloop is redelijk snel en krijgen we koffie en dadels bij het wachten. Er blijven maar mensen binnenstromen en we zijn heel blij dat wij nummer 26 zijn en niet 48..
En niemand die weer vertrekt, iedereen wacht rustig op zijn beurt. Er zijn vooral Saudische families met minimaal 3 kinderen per volwassene (denk dus aan groepen van 12-14 man/vrouw) en niemand schijnt het een probleem te vinden dat die kids allemaal gillend rondrennen. Het lijkt het wel of we bij de IKEA zijn aanbeland (horror!). Ook wel weer een interessante plek om mensen te kijken, dat wel.
Na een half uurtje krijgen we een plekje (denk: gordijntje open, aantal vierkante meter kleedjes op de grond, wat kussen, gordijntje weer dicht). Het is allemaal wat vreemd zo met z’n tweeën, maar wel een leuke afwisseling van de wat luxere restaurants en de bergen sushi die we normaal naar binnen werken. En het moet gezegd worden, het eten was heerlijk! We hadden een soort pannenkoekjes met dadels, rijst en een soort pap met groente, kameel en kip, een yoghurtsalade en brood, allemaal lekker. Dat gaan we dus vaker doen, maar dan wel met een groep, want toch wat sfeerloos met z’n tweetjes op de grond achter een gordijntje.

Dus, jullie zien/lezen het, er is van alles te beleven hier, als je even zoekt en bereid bent veel te wachten. Volgende keer gaan we het National Museum uitproberen. En het weekend erna zijn we naar Bahrein geweest. Ook leuk, maar daarover volgende keer meer.

En hier nog een filmpje van ons woestijn tripje:
https://plus.google.com/+KaspardeGeus/posts/TkB7kR6Qpnf